Het is stil…

Het is stil…

De vakantiekampen zijn voorbij. Als laatste hadden we hier de tieners. Tieners letten op elkaar. Tieners willen er bij horen. Tieners willen niet afgaan, maar ze willen wel laten zien wat ze kunnen. De jongens willen winnen, de meisjes willen socializen en redenen hebben om te gillen… Daarom hadden we een wedstrijd watermeloen eten, watergevechten, knutselen met hout en glitterstiften en natuurlijk de hindernisbaan met aan het eind de buikschuifbaan.

Maar nu is het stil in de tuin. Alleen op zondagmiddag komt de tuin weer tot leven als de kinderen komen voor de kinderdienst.

In Lelystad, 7.854 km bij ons vandaan, was het niet stil, daar werden twee verjaardagen gevierd. We kregen een leuk filmpje; alle kinderen op hun eigen luidruchtige manier bij elkaar. Opa en oma waren er ook…

Het is stil in de tuin, maar niet in de kerk. Zondag bezochten we een Papiamentstalige kerk. We kregen een koptelefoon met vertaling. Maar eerst gingen we praisen. Ruim een uur lang werd er gedanst en gezongen. Niemand bleef op z’n stoel zitten. Allemaal liederen in het Papiaments. Niks Nederlands, klein beetje Engels, maar verder alles in hun eigen taal op hun eigen manier. Er is een lied ‘duizend, duizend maal o Heer, zij U daarvoor dank en eer’ Ik denk dat wij die morgen de duizend wel gehaald hebben. Het was geweldig en ook leerzaam  om mee te maken hoe de Antilliaan z’n geloof beleeft en vorm geeft. En dat voor twee stijve Hollanders met gereformeerde wortels.

Daar worden we stil van.

Mime oefenen op de veranda.

Mime oefenen op de veranda.

Één antwoord

  1. Kill schreef:

    I love it when individuals come together and share opinions.
    Great blog, continue the good work!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.