De wind is meegenomen

De wind is meegenomen, eerst door Irma en later door Maria. Irma en Maria zijn orkanen. Irma heeft huisgehouden op St-Maarten en Maria vooral op Dominica. Vrienden en familie vragen of wij last hebben van Irma en Maria. Nee geen storm hier, maar juist windstilte en daardoor is het ontzettend warm. ‘De wind is meegenomen’ zeggen de mensen hier.

Terwijl Irma St-Maarten verwoestte, woedde er bij Open Poort een ander soort storm. Vanaf de bestuursvergadering op maandagavond tot de brief op donderdagmiddag trok de ‘storm’ over ons heen en wij bleven verbijsterd achter. Geen vrijwilligers meer, geen knutselmiddag meer, geen huiswerkbegeleiding meer, geen zondagse kerkdienst meer. Het ergste: geen gesprek meer, geen communicatie. Voor het gesprek kon plaatsvinden is de stekker er uitgetrokken.

We lopen de tuin in, op zoek naar verkoeling, naar een zuchtje wind, maar de wind is meegenomen…

Wat kunnen we doen? We weten niet waar de kinderen wonen, de adressen zijn bij de vrijwilligers. Misschien staan er kinderen op de Open-Poortbus te wachten zondag en woensdagmiddag en vrijdagavond. Zullen we het bijltje erbij neergooien?  Hebben we ons vergist, hoeven we hier niet te zijn? We staan met lege handen, Open Poort is er nog, maar zonder kinderen.

En dan… beginnen er tieners te appen en terwijl wij onszelf nog bij elkaar aan het rapen zijn gaan we ze halen op vrijdagavond. We hebben een fijne avond bij ons op de veranda. We doen een spel, we eten chips, we lachen en we bidden.. Het zijn er maar een stuk of 10, maar toch. We maken plannen voor de zondagdienst, de tieners en wij willen niet dat er kinderen voor niets staan te wachten zondagmiddag. Met behulp van de tieners hebben we op zondagmiddag een kinderdienst. Een beetje rommelig, een beetje geïmproviseerd, niet zoveel kinderen dan we gewend waren, maar er zijn weer spelende kinderen in de tuin.

Ook op zaterdag blijkt Open Poort steeds meer een grote trekpleister te zijn voor kinderen uit de buurt. Andre en ik openen de poort voor de kinderen en we voelen ons bemoedigd.

Het doet pijn als mensen zomaar de relatie verbreken en er niet over willen praten. Mensen die we steeds gerespecteerd hebben en waar we grote bewondering voor hebben om hun inzet en hun liefde voor de kinderen..

Warme Groet Agaath

Ps. Het is al een tijdje geleden dat het hier heeft gestormd. Inmiddels zien we weer een hoop mooie dingen gebeuren:
  • De tieneravonden zijn er nog steeds op vrijdagavond.
  • de zondagse dienst wordt gemiddeld door ongeveer 20 a 30 personen bezocht.
  • de huiswerkbegeleiding is weer actief.
Reden tot dankbaarheid, iedereen die ons financieel steunt of op een andere manier, hartelijk dank!
Oppassen
Huiswerkbegeleiding
Huiswerkbegeleiding
Kantoortje maken
Tante Agaath jarig, ijsje eten