Huisje…

Huisje…

 

Huisje…

Onder de tafel is een huisje gebouwd. Een paar kussens, een parasolletje en wat poppen. Een paar meiden logeren bij ons.  Meer dan twintig jaar geleden waren dit hele gewone taferelen in ons huis. ‘Huisjes’ en bouwwerken waar we omheen moesten laveren.

Als we de jongens te logeren hebben gaat het heel anders, zij stoeien meer, proberen van bed naar bed te springen, zoeken uitdagingen en wedstrijden. Aan het strand klimmen ze op rotsen, proberen vissen te vangen, zware stenen op te tillen en vooral hun positie af te bakenen, veilig te stellen.

De meiden doen het heel anders, ze bouwen een huisje onder tafel en aan het strand dobberen ze gezellig naast elkaar in hun zwemband.

In het begin zijn ze op hun hoede, maar van lieverlee ontspannen ze zich en gaan ze op in hun spel. Opeens wil iemand plotseling naar huis. Waarom? Geen idee, wij kennen te weinig Papiaments om te kunnen doorvragen. Dus we brengen haar naar huis. Als we ’s avonds weer even bij haar huis langslopen gaat ze vrolijk haar slippers zoeken en huppelt weer met ons mee. Wie het begrijpt mag het zeggen.

Zondagavond na de kinderkerkdienst gaan we nog even broodjes eten en dan brengen we ze naar huis. Ze wonen allemaal vlak bij ons, veel wegen zijn nog onverhard en ook slecht of niet verlicht. Soms kom je bij de huizen en zijn daar wel een heel aantal mensen, maar niet de moeder of vader van het kind. Dan lopen we weer terug en mogen ze nog een nachtje logeren.

Warme groet, Agaath.

Ik wil de blog voortaan per mail ontvangen.

Blog van de Open Poort
Nummer 14 (juli 2018)

Spelen met bal
Spelletjes doen
Jongens

 

 

Één antwoord

  1. Femke schreef:

    Jullie zijn super lief❤️ vind dit zo mooi om te zien 😀 Veel liefs van Femke 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.